House-hold Chores...
POSTED AT 11:10 AM

elenahitomi

Nakakapagod talaga kahit anong mangyare. Nakakapgod.

Mag-a-assignment ako tapos my mom would yell from upstairs, "SET THE TABLE!". Kakagaling ko lang sa school tapos instead pof resting, I have to wash my clothes for the next day kundi wala akong sosooten. I also have to help around the sari-sari store kasi lahat may ginagawa. Ang nakakaasar pa minsan, sunud-sunod yung mga bumibile. Tapos may mga times na pag may bibilhen sila, di ko alam kung ano yon, sila pa magtuturo saken! Tapos minsan di ko alam kung magkano! Kaya minsan pag may bibile, gusto kong magtago para di ako mapahiya. HaHa!!

This hectic life of mine will go on for the next 4 days.

Nagbakasyon kasi si Noems kaya walang nag-aalaga sa pamilyang ito. HaHa!! NOEMS! ASAN KA NA? Kelangan ka na namen dito! Okay sana ang household chores and all pero mahirap kapag school days. Di ko na nagagawa ng maayos yung mga plates and projects ko.

Kanina lang, I washed my clothes again, sobrang nagrereklamo na talaga ako. Nagwa-wine na ako at nag-iingay na parang kabuteng di mapakale. Tapos while I was washing, I wanted to calm myself down. Tapos I thought of singing a religious song: "Lord I Offer My Life to You" (HAHAHAHAHAHAA!!!) Tapos I felt good actually. Mas nagkaroon ako ng patience. WOW! Ayos! Nde pero di biro. HAHAHAHA!

Dapat di ako mag-iinternet e kasi marami pa tlga akong gagawen. Til my next entry. Sana mapasa ko 1st sem. Sana di ako ireg shmpre yare ako sa mga magulang ko..

Ja ne. Currently listening to: Blindside - Pitiful.mp3
Currently reading: Lesson 15 ENG 101

POSTED AT 08:40 PM

elenahitomi

Follow Me
Music by J. Rodrigo, lyrics by H. Kretzmer/H. Shaper
Ediciones Joaquin Rodrigo, Madrid

Follow me to a land across the shining sea
Waiting beyond the world we have known
Beyond the world the dream could be
And the joy we have tasted

Follow me along the road that only love can see
Rising above the fun years of the night
Into the light beyond the tears
And all the years we have wasted.

Follow me to a distant land this mountain high
Where all the music that we always kept inside will fill the sky
Singing in the silent swerve a heart is free
While the world goes on turning and turning
Turning and falling.

Lapet na Finals!
POSTED AT 05:26 PM

elenahitomi

At wala akong mashadong ginagawa. Pero I think di naman ako babagsak pero ang problema nga lang e... Panay DOS ang mga grades ko. Tsk Tsk. Tlga nga naman pang average lang ako o above average. Minsan kasi di na talaga makayanan ng powers ko ang sobrang pagpupursige sa pag-aaral at pagdodroweng dahil... Nakakapagod. Dahil... Masarap talagang mag Good Time. Haaayyy. Pero ang buhay nga naman ay di puros kaginhawaan ika nga NYAHAHAHA!

Kagabe, kausap ko kaibigan ko sa telepono. Agree kame na nagsasawa na kame sa pagpasok sa skul kasi parang nakakasawa. Laging paulit ulit wala namang nangyayare. Haaayyy....... Pero sana ako, this won;t pull me down or discourage me from doing what I have to do like studying hard and graduating in USTe with Hi-Flying colors!

Hahahahaha! Kanina pa naghihintay si Gen sa pagtawag ko. Sabi ko tatawag ako pero hahahahaha e kasi nag uupdate pa ako ng pic sa Friendster. Hahahahahaha! Wala lang. Inupdate ko pic ni Meg White kasi drummer sha at parang nakikita ko ang sarili ko sa kanya at the moment. NYAHAHAHAHA! Onga pala nagda drums na ako! Oks ba? Gusto ko nga gumaleng e para walang masabe mga tao saken, at mabibighani sila na "O kahet babae, magagawa nya! ASTEGG!"

Cge ja ne! Currently listening to: Say Days Go

HeHe...
POSTED AT 07:20 PM

elenahitomi

Pinagtawanan, nadapa, na-initan, these are just a few things that happened to me today.

Nanalo nga pala kame sa softball. YEY! Uno kame! Etong maganda e. We were up against this team who was SO knowledgeable about the game. Someone who knows the tactics and the strategies of softball has a very good advantage. And they had THAT advantage. Dahel don, sobrang nawalan kame ng pag-asa at naliet. We thought that wala na talaga kameng binatbat kasi nakikita namen na may strategy pa sila. Ang lupet e.. We were at awe at their fancy, smart gameplay. PERO, di kame nagpatalo. Mejo nangupet kame ng techniques nila at nirecall ang mga rules, regulations, strategies and all of the sort. For the first time, sineryoso namen ng todo-todo ang Softball. I mean, yeah, we were serious in every game we play since the day we started to play, pero ngayon lang kame naging FOCUSED and todong DEDICATED sa laro. Gusto namen manalo. Somehow we wanted to prove na hindi kame loser na team. E langya, lage-lage kameng napapagalitan kasi marameng F.A. (so nagkakaubusan ng karakter..) Tapos minsan late, tapos minsan pasaway (di pala minsan, palage!) Pero kahet ang malas-malas nalang talaga namen at lahat na, nanalo pa ren kame. Di naman talaga namen inexpect yon. But we were hela proud that we won!

Before softball nga pala, kasa-kasama ko katropa ko. Langya, pagtawanan raw hichura ng mukha ko! Nagkukwento kasi ako e yung times na magkukunware akong inaatake sa puso pagka pinapagalitan ako ng sis ko. HAHAHA tapos akala ko natawa sila sa situation yumpala sa mukha ko. Tapos mas natawa pa sila sa hichura ko nung nakakita ako ng multo sa likod ng ateh ko. Lumalake raw ilong ko. HAHAHAHA!!!! LafTrip nga e todo! Nung una nahiya na ako pero sabi ko wala na akong pakealam dahel ganon talaga ako! Lumalake ilong! Since bata pa. Pag nagugulat, lumalake. Yun na ata funny face ko na mapapantayan kay Joey e. HAHAHAHAHA… Pero Joey mas malupet pa ren labe mo!!! Funny na, icky pa! Scary, freaky pa TODO! Hahahahaha!

Haaaayyy…

Marame pa talaga e kaso… Pagod na ako. Hahaha. Ngayon nakikineg ako ng Janis Ian. Langya, lupet ng boses, daeg pa si Norah Jones! E shempre, SHA NAUNA e. Seventies sha sumikat. Parang kapantay ni Karen Carpenter. Galeng talaga nya. Ganda ng boses. Pinapakinggan saken ng dad ko. E dad ko, madalas kame magkapards sa mga malumanay na aku-akustik at mellow songs na classical chubanes!!!! Basta… Janis Ian, galeng. Bago sa listahan ko.

Okay cge ‘til my next entry. Lapet na finals! Aral tayong lahat a! =) Yeeeeeehhyyy!!! (Galeng talaga ni Janis Ian oo, tsk! . . .) =) (^_^)

KAMALASAN!
POSTED AT 06:05 PM

elenahitomi

Bago ang lahat… Sabihen ko lang na Drama-Session to. Malungkot talaga ako ngayon. HaHaHaHa! (>_<)

Baket? Ba’t nagkakandamalas-malas ang buhay ko? Di na mabilang sa mga dalire ko kung gano na karame ang mga malas na nangyare sa buhay ko. Ngayon, umiiyak ako habang tina-type ko to. Binring-up nanaman ng mom ko yung nawala yung I.D. ko. Kung anu-ano nanaman ang pinagsasasabe saken. The worst part is that she said the same things yesterday! Puros negative na lang naririneg ko… “DAPAT NILALAGAY MO SA CHORD YUNG ID MO!!” “KUNG NAKINEG KA SAKEN, DI MAWAWALA YUNG ID MO! GAGASTOS KA NANAMAN!!!” “HOW MANY TIMES HAVE I TOLD YOU TO PUT YOUR ID IN THE CHORD!!!”

YES MOM!!!! I GET IT ALREADY!!!!!!!!

Alam kong isang bagay lang to, na nawala ang ID ko. Pero napapaisep ako sa buhay ko, na wala na akong nagawang TAMA. I tried everything. I tried to be a good person. I want to excel sa studies ko pero minsan di ko makayanan. Tapos, pauilit-ulit na lang ako… Andame ko ng nawala this year. Yung school shoes ko, tapos yung I.D. Di na ako natuto talaga. Naaasar na nga ako sa buhay ko pag inisep ko. Parang I don’t deserve to be happy. Parang… I don’t deserve it all… Siguro dahel hindi na ako nakaka-confession at nakaka-communion. Dapat na siguro talaga akong magkumpisal para maka-communion na ako. Ng sa ganon, mabiyayaan naman ako ng blessings dahel sobrang “Pro-Badluck” na ang naka-label sa katayuan ko ngayon.

Sigh*

Parang ayoko ng maging masaya (Hahaha, ambabaw e no?) Wala lang. Napapabuntung-hininga ako ng di oras dito e. Haaay nako. Pero… Alangan namang susuko ako… Siguro pagsubok lang talaga saken. Isang malupet at napaka walang hiyang pagsubok na kelangan kong lagpasan. Bahala na. Move on na lang ako… Wala na ren akong pakealam kung makukuha ko man o di ko makukuha gusto ko. Ayoko ng isipen pa. Basta nagkamale ako, pero di ako titgel don. Gagawa pa ren ako ng gagawa ng mabute. Di ako susuko. Di ako mapapagod. Di ako bibigay.

“God, whatever Your will is for me, let it be done…”, ganito na lang iisipen ko. Para kahet papano kumalma ako… Sana…

Hay buhay! (T_T)

P.S. Na-realize ko na ang pathetic ko na tao. BWAHAHAHAHAHAHAHA! NAKAKAAWA AKO!!! HAHAHAHAHAHA!!!!!!! WAWA NAMAN AKO!!!! HAHAHAHAHAHA!!!!!! Haayyy....

FAITH.
POSTED AT 07:55 PM

elenahitomi

Kelangan ko na talagang mag-confession!

Parang ang sakit ng puso ko, di ko na ma-arok…

Yung savings ko raw, papambayad sa pagkuha ng bagong ID. ANG MALAS MALAS KO TALAGA!! O isa tong pagsubok! Okay na nga pala ako sa mom ko. Sabi nya baka may pag-asa pa raw ID ko. PERO ANG HIRAP! Parang nawawalan na ako ng pag-asa! Hindi ko na alam ang gagawin ko… Since nung incident na nawala yung sapatos ko at di ko na nahanap, nawalan na ako ng pag-asa na mahahanap ko ule yung ID ko. Pero sana mahanap talaga. Una sa lahat, AYOKONG magastos ang pera ko. Pero kung anong will ni God para saken e gawen na lang nya kasi alam kong makakabute yon saken KAHET MAHIRAP TANGGAPEN lang naman…

HAAAYYYY….

Parang naninikep dibdeb ko talaga… Ano na mangyayare saken bukas? Ano na mangyayare saken ngayon? Ano ba? Gagawen ko ba assignments ko ngayon? Tatapusen ko ba? Some other part of me says that I should not do it kasi nakakatamad and there’s no use doing it coz since nawala yung ID ko, wala na reng sense ang paggawa pa ng assignments. Haay temptation nga naman oo… Pero yun nga, sinasabe ren ng isa na dapat kong gawen. Isipen ko na lang na yung assignments ko are a form of sacrifice para atleast may tama akog ginawa. Malay naten, dahel sa suffering na ginawa ko, magkakaroon ng katumbas na kaligayahan: Thus giving back my ID! Hahahaha! Pero there’s no guarantee. So I still have to do my assignments coz it’s a priority as a student para magkaroon ng mataas na marka.

Hay nako nakokornihan na ako sa sarile ko kaka type ng kung anu-anong kabalastugan! Ayan, may mga lumilipad pang mga lamok sa mata ko! Hoooo!

Hokay… Di pa ren ako aatras kahet anong mangyare, kahit sobrang hirap… Talaga… Kakayanen ko pa ren. Kelangan lang saken, manumbalek ang pananalig ko sa Puong Maykapal. HaHaHaaaayyy…)

(Hay tama na nga tong drama na to… Back to school stuff…)

/(~_~)

Kikay words...
POSTED AT 07:32 PM

elenahitomi

Hay kapagod, parang di ko na maramdaman legs ko, todo pagod talaga...

Di ko alam pero nasapian ako ng Bokabularyong Kikay ngayong araw na to at di ko ren alam kung maaasar ako o hinde. Ah oo, maaasar nga ako. Kasi hindi ako kikay at baduy yon... Though em not holding any grudges sa mga petit girls jan (baka kasi suguren nyo ko kung sakale hehe..), em just reiterating na di ako ganon pero nagaganun-ganunan ako.

Nyehehehe... (^_~)

Currently listening to: Funeral for a Friend-She Drove Me to Daytime TV

Tula!
POSTED AT 07:51 PM

elenahitomi

(Pag ninakaw nyo to, yari kayo tlga...)

Tingin ka naman!
Ba't ayaw mong lumingon?
Tinatawag kita sa utak ko
Ni galaw ng mukha, walang wala!

Hoy! Magsalita ka nga!
Tahimik ka, pero sa iba, tawa ka ng tawa
Loko ka ba? Okay ka lang?
Ba't ka ganyan? 'Nu ba problema?

Ako ba? Ako ba?
O nahihiya ka lang?
Kahit anong dahilan, katanga-tanga ka!
Kaya 'jan ka na, magsawa ka.

Pero teka... Dumateng ka na.
Tumabi ka na sa'kin. Okay na siguro.
Ganon na pala, 'pag malapit ka na
Nag-iiba na ang pananaw ko

Nakatingin ka na sa'kin... Tahimek
Tayo lang dalawa, wala ng imek.
Pumipikit na mga mata, handa ng humalek
Oy! Oy! Totoo ba 'to? Siguro!

Okay na, okay na. Parang iba na.
Galit ako dati, ngayon mukhang hinde
Ayos na 'to, mapayapa na
Kaya dito ka lang... Sa piling ko palage.